Η διαδικασία της διαιτησίας για την επίλυση διαφορών μεταξύ διαδίκων αποτελεί μια επιλογή ταχείας απονομής δικαιοσύνης, η οποία, κατά κανόνα, δεν επιτρέπει την προσφυγή σε επόμενο βαθμό δικαιοδοσίας. Η απόφαση είναι δεσμευτική.
Ωστόσο, υπάρχουν σπάνιες και εξαιρετικές περιπτώσεις όπου μια διαιτητική απόφαση μπορεί να προσβληθεί και να ακυρωθεί. Μια τέτοια εξειδικευμένη περίπτωση, που αφορά την ακύρωση λόγω μη επιτρεπόμενης “πιθανολόγησης”, χειρίστηκε με απόλυτη επιτυχία η δικηγορική μας εταιρεία.
Σύμφωνα με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, οι λόγοι ακύρωσης μιας διαιτητικής απόφασης απαριθμούνται περιοριστικά στο άρθρο 897 ΚΠολΔ. Η απόφαση μπορεί να ακυρωθεί ολικά ή εν μέρει κυρίως εάν:
Εκείνοι που την εξέδωσαν ενήργησαν υπερβαίνοντας την εξουσία που τους παρέχει η συμφωνία για τη διαιτησία ή ο νόμος (άρθρο 897 αρ. 4 ΚΠολΔ).
Είναι αντίθετη προς τις διατάξεις δημόσιας τάξης ή τα χρηστά ήθη (άρθρο 897 αρ. 6 ΚΠολΔ).
Η υπέρβαση εξουσίας υφίσταται κυρίως όταν οι διαιτητές αντλούν την εξουσία τους από υπαρκτή συμφωνία, αλλά υπερβαίνουν τα όρια αυτής, καθιστώντας την απόφασή τους ακυρώσιμη.
Υπάρχει όμως και άλλος λόγος ακύρωσης μιας διαιτητικής απόφασης που συνάδει με τις παραπάνω διατάξεις. Στην υπόθεση που αναλάβαμε, το Εφετείο ακύρωσε τη διαιτητική απόφαση με βάση το παρακάτω νομικό σκεπτικό:
Η Δέσμευση των Διαιτητών: Κατά το άρθρο 886 παρ. 1 ΚΠολΔ, οι διάδικοι μπορούν να καθορίσουν τη διαιτητική διαδικασία και τον βαθμό δικανικής πεποίθησης (π.χ. αν απαιτείται πλήρης απόδειξη ή απλή πιθανολόγηση). Η δικονομική αυτή συμφωνία δεσμεύει απόλυτα τον διαιτητή.
Ο Κανόνας του Νόμου: Εάν η συμφωνία δεν ορίζει κάτι διαφορετικό, ο νόμος αξιώνει, κατά κανόνα, πλήρη απόδειξη για την αλήθεια ή αναλήθεια ενός πραγματικού ισχυρισμού. Από καμία διάταξη δεν παρέχεται στους διαιτητές η εξουσία να αποφασίσουν με μειωμένο βαθμό γνώσης (πιθανολόγηση).
Αν οι διαιτητές αποφασίσουν με πιθανολόγηση χωρίς να τους παρέχεται αυτή η εξουσία, υπερβαίνουν τα όριά τους και η απόφασή τους υπόκειται σε ακύρωση.
“Αποδείχθηκε ότι το διαιτητικό δικαστήριο υπερέβη την εξουσία που του παρέχει ο νόμος και η διαιτητική σύμβαση ως προς το βαθμό της δικαστικής κρίσης… και συνεπώς η απόφασή του κρίνεται ακυρωτέα.”
Ένα κρίσιμο σημείο που αναδείχθηκε στην υπόθεση είναι το εξής: Όταν οι διάδικοι συμφωνούν να δικαστεί η διαφορά με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (για λόγους ταχύτητας), αυτό δεν σημαίνει ότι αποδέχονται αυτόματα την εφαρμογή διατάξεων που προσιδιάζουν αποκλειστικά στη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, όπως είναι η “πιθανολόγηση“. Πρόκειται για οριστική τομή της διαφοράς και απαιτείται πλήρης απόδειξη.
Η ακύρωση διαιτητικής απόφασης απαιτεί βαθιά γνώση του δικονομικού δικαίου, ταχύτητα αντανακλαστικών και εξαιρετικούς νομικούς χειρισμούς στο Εφετείο. Η δικηγορική μας εταιρεία διαθέτει μακροχρόνια εμπειρία στην επίλυση σύνθετων εμπορικών διαφορών και στην παροχή στρατηγικών συμβουλών σε ζητήματα που άπτονται του εταιρικού δικαίου, προστατεύοντας με συνέπεια τα συμφέροντα των εντολέων μας.
Καθώς η απλή ανάγνωση του παρόντος άρθρου δεν υποκαθιστά την πλήρη και εξατομικευμένη νομική συμβουλή, επικοινωνήστε σήμερα μαζί μας για να αξιολογήσουμε άμεσα τα δεδομένα της δικής σας υπόθεσης και να σχεδιάσουμε την κατάλληλη υπερασπιστική γραμμή.
